WAAR KOMEN WE VANDAAN?

Wij zijn op iedere plek geweest. Net als jij. We reisden over heel de wereld op zoek naar … ja…. waar waren we naar op zoek? Waar jij ook naar op zoek was.

We vonden het én verloren het weer. Herinnerden. En vergaten. Net als jij.

Op zoek. Op zoek. Op zoek. Met een onverzadigbare honger. Naar wat?

Naar wijsheid. Naar weten. Naar validatie dat ons gevoel klopte, dat dit niet was waarvoor we getekend hadden. Naar uitleg over waar dat gevoel vandaan komt. Dat het niet klopt. En het verlangen om daar met iemand over uit te wisselen.

Jij kreeg, net als wij, engelen in je leven die je vertelden dat er niets mis of geks aan jullie was. Maar dat de wereld om ons heen zo raar en verknipt was. Dat ons kompas klopte en dat we de goede kant op gingen.

Net op het moment dat je echt niet meer verder kon, net als wij, stapte er altijd iemand in die je begeleide naar de volgende bocht waar je omheen kon, zodat je vanuit daar weer verder kon kijken naar het volgende vergezicht.

Net als jij, zijn wij geïnfiltreerd in genootschappen van vrijmetselaars tot de pick-up-artist communities. Heb je, net als wij, heel India doorgereisd (en anders wel Zuid-Amerika, Australië of Afrika) op zoek naar ‘het’. Of zocht je in de grotten van Kreta naar iets dat je daar misschien wel achter had gelaten (in een vorig leven?). Net als jij, droomden wij intense dromen en ontmoetten we elkaar terwijl we elkaar herkenden van andere plekken. Net als wij, heb je honger bij alles wat je eet en alles wat je doet omdat je weet dat er iets achter ligt waar je nog net niet bij kunt.

Net als wij, ging je zo ver, dat je achter het zoeken terecht kwam en ontstond het zoete ontvouwen dat zoeken overging in vinden. Maar dat was het ook niet helemaal. Dat ontvouwde zich nog verder en vinden ging weer terug naar koortsachtig zoeken. Tot ook dat stopte.

Zoeken dat stopt. Tot stilstand komt.

Dan ontstaat er het verlangen tot creatie en scheppen.

Net als jij maken wij kosmos uit chaos. Iedere keer opnieuw. Net als jij verlenen wij betekenis door uit de no-mind te oogsten en daarmee een nieuw raster op de mind neer te leggen. Net als jij stuwen wij ons bewustzijn iedere dag opnieuw (en ja, net als bij jou lukt dat écht niet iedere dag) naar scheppende frequenties en nemen we waar dat we het leven écht oprecht anders waarnemen dan hoe we onze reis begonnen.

In die orde van complexiteit die daarmee ontstaat, trekken we onze eigen multidimensionele facetten naar de Aarde en daarmee worden we écht embodied DNA-technology. Gods and Stardust. In een nieuwe samensmelting, een nieuw heilig huwelijk.

Waar komen we vandaan?

Uit een gedachte. Een verlangen. Een honger. Een Idee. Op reis langs kosmische fysische wervelingen. Als atomen met een emotioneel lichaam. Als Stardust in Heilig Huwelijk met Bron.

Er is niets dat we zeker weten. Uh. Dat is niet waar.

Er is één ding dat we zeker weten. Wanneer we terugreizen naar Source zit er een geel briefje op de deur.

“Sorry, nobody’s home. We have all gone out to play”

Laat een reactie achter